Beni Unutma!...

Sen; içinde baharı gizleyen kışımsın benim ve biliyorum ki o baharın güneÅŸinde tenim esmer olmayacak hiç. Bana susmak düÅŸecek, payıma kilitlenmiÅŸ bir yürek kalacak. Kaderi önceden belirlenmiÅŸ konuÅŸmalar, paylaÅŸmalar, bakışmalar olacak. Bir yerde aykırılığım tutup sarılsam da içimde sana, sen bunu hiçbir zaman bilemeyeceksin… Git diyorum sana, kalma yüreÄŸimde, bu kadar özleteceksen kendini. Bir bakış; gözüm gözüne deÄŸiyor; hissediyorum… Gitme diyorum. Kal geldiÄŸin yerde. Ne gitmelerin bitiyor; ne de benim sana kal demelerim… Hangi aralıkta girmiÅŸtin içime anlamadım. Tüy gibi hafif, usul usul inivermiÅŸtin yüreÄŸime. Kabullenemedim önce. kocaman yalanlar söyledim kendime. Ben dışımda tutmaya çalışırken seni, meÄŸer içerde hakimiyetin çoktan baÅŸlamıştı. KuÅŸatmıştın dört yanımı; ve kendim için çok geçti. Yerle bir olmuÅŸtu her ÅŸey. Olmazsa olmazlarım; ilkelerim,yargılarım… Nasıl bir ÅŸeydi bu, beni böyle yaÄŸmalayan. Åžimdi karşı durmuyorum Sana, nasılsa buluyorsun bir yolunu ve sarmalıyorsun içimi dışımı. Ayak seslerini duyuyorum hangi yöne gittiÄŸini bilemeden. Ben yaÅŸanmış bir aÅŸkta eski yaralarıma yanıyorum, Sen yaralarına benden sevda sürüyorsun. "Belki"lerden, "ihtimal"lerden, "keÅŸke"lerden medet umuyorum, Senin belki de yabancısı olduÄŸun düÅŸler büyüterek… Ben, suretine deÄŸil, aslına dokunma ihtimallerinde mutlu oluyordum.Benseninle, aynı coÄŸrafyada yaÅŸayabilme ihtimalinden huzur buluyordum. Åžimdi, bilinci küflerinden kurtulmuÅŸ bir yürekle, süresi diÄŸer aÅŸklardan çok daha uzun olacak bir aÅŸkın ömrünü anlatıyorum, Sana dair yazılanlarda… Åžimdi, bir sayfa dolusu cümlelerle; bir imkansızlığın mucizeye dönüÅŸünü anlatıyorum… Åžimdi, bozgun sonrası imkansız bir zafer kazanan bir orduyum, bir yenilgide zafer ne kadar anlam taşıyorsa o kadar anlamlaşıyorum…
Åžimdi ben, dağıldıkça kurulan yeni düÅŸlerde Sana bakıyorum. Umut; hep var olacak

Çünkü…

AsKIN-GoZYaSLaRI